Το χρώμα αυτό του φεγγαριού
πολύ το αγαπάω.
Θυμίζει τα δυο μάτια σου ,
Που τόσο λαχταράω.

Όσες φορές κι αν το κοιτώ,
Με κάνει και δακρύζω
Γιατι δεν είσαι δίπλα μου ,
Και πια δεν σε αγγίζω

Κάτω απ΄ το χρυσό του φως,
Θέλω να σε μαγέψω.
Με έναν ξέφρενο ρυθμό,
να έρθω να σε κλέψω

Θέλω ψηλά στον ουρανό
μαζί σου να πετάω.
Και σε ένα όνειρο γλυκό,
μαζί σου να μεθάω

Μεσ ΄τα χρυσά του κύμματα,
μόνο εσύ ταιριάζεις.
Σα παίρνει ο έρωτας μορφή
στο πρόσωπό του μοιάζεις...

Από vicky_lav @ Τετάρτη, 4 Απριλίου 2007 9:09 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Ακολουθώ τα ίχνη στους δρόμους των άστρων
Των ονείρων σου τα μονοπάτια διαβαίνω
Σε κοιτώ και καθώς με πορθητή μοιάζεις των αιώνιων κάστρων
Μαζί σου σε κόσμους γαλήνης ανεβαίνω

Ακολουθώ τα ίχνη των φιλιών σου στη σάρκα
Γραμμές φλεγόμενες, καραβιά του πόθου γλυκά
Σε κοιτώ και καθώς κεντάς των αντοχών μου τα άκρα
Μαζί σου ανεβαίνω στα ουράνια ψηλά

Ακολουθώ τα ίχνη σου στην ψυχή μου βαθιά
Σημάδια μυστικά με φλόγα γραμμένα
Σε κοιτώ και καθώς γίνεσαι η δική μου καρδιά
Σου ψιθυρίζω λόγια από καιρό ξεχασμένα.


Μάνος Πρίτης

Από vicky_lav @ Τετάρτη, 4 Απριλίου 2007 9:08 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Μπροστα στα κυματα σε βλεπω,
να γραφεις ποιηματα
και τρεχω.
κοντα σου να κρυφτω
μεσα στην αγγαλια μου
τριανταφυλλο κρατω.
ειναι ομορφος καιρος
μοναξια δεν χωραει
και την αγαπη καρτεραει.
ονειρα κανει και χαμογελαει.

Από vicky_lav @ Τετάρτη, 4 Απριλίου 2007 9:07 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Σαν το φεγγάρι το γλυκό
Μοιάζει το πρόσωπο σου
Και σαν τον ήλιο γελαστό
Ειν' το χαμόγελο σου

Σαν κυπαρίσσι λυγερό
Ειν' το ψηλό κορμί σου
Το βήμα σου ανάλαφρο
Σαν άστρο η μορφή σου

Σαν άγγελος στον ουρανό
Φτεροκοπάς και φεύγεις
Κι ύστερα έρχεσαι ξανά
Και στη καρδιά μου μπαίνεις

Από vicky_lav @ Τετάρτη, 4 Απριλίου 2007 9:06 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Καρδιά μου πάψε να πονάς
να χαίρεσαι και ν' αγαπάς,
είναι η αγάπη φυλακή
το σπίτι της σαν είν' η γη.

Κι εσύ που θέλεις να πετάς
σαν ξωτικό να τριγυρνάς,
να βλέπεις τόπους μακρινούς
ν ακούς τους αναστεναγμούς,
πάντα εσύ θ' αναζητάς
νεράιδες και πλανέματα,
πάντα εσύ θα κυνηγάς τα ηλιοβασιλέματα
πανσέληνους και χαραυγές
τις πιο πλανεύτρες μουσικές,
δέσμια θάσαι μιας λαχτάρας
φυλακισμένη μιας κατάρας.

Από vicky_lav @ Τετάρτη, 4 Απριλίου 2007 9:04 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

"Οι συναντήσεις μας σύντομες
σαν τα υπεραστικά τηλεφωνήματα
και τα λόγια μας λίγα και κοφτά
σαν από παράδοση Λάκωνες.
Μα η καρδιά μας μεγάλη
σαν τον κόσμο
που κάθε μέρα συγχωρεί
τις Λερναίες Ύδρες της ζωής
που δεν μας αφήνουν ν' αγαπηθούμε"

Από vicky_lav @ Τετάρτη, 4 Απριλίου 2007 9:02 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Κάνε με αηδόνι Θεέ μου, πάρε μου όλες
τις λέξεις κι άφησέ μου τη φωτιά,
τη λαχτάρα, το πάθος, την αγάπη,
να τραγουδώ έτσι απλά, όπως τραγουδούσαν
οι γρύλοι μια φορά κι αντιλαλούσε
η Πλούμιτσα τη νύχτα. Όπως η βρύση
του Πουλιού μες στη φτέρη. Να γιομίζω
με το μουμούρισμά μου τη μεγάλη
κυψέλη τ' ουρανού. Να θησαυρίζω
τα νερά των βροχών και τις ανταύγειες
απ' το θαύμα του κόσμου. Να μ' απλώνουν
τις φούχτες τους οι άνθρωποι κι ένας ένας
να προσπερνούν. Κι αδιάκοπα να ρέω
τη ζωή, την ελπίδα, τη λάμψη του ήλιου,
του ηλιογέρματος το γαρουφαλένιο
ψιχάλισμα στα όρη, τη χαρά,
τα χρώματα να ρέω του ουράνιου τόξου
και τη βροχούλα της αστροφεγγιάς.
Ω τι καλά που 'ναι σ' αυτόν τον κόσμο!


Ν. Βρεττάκος

Από vicky_lav @ Τετάρτη, 4 Απριλίου 2007 8:56 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Έλα πάρε με,μακριά από δω,
πάνω σε χάρτινη βαρκούλα,
να σεργιανίζουμε πέλαγα,
χαμόγελα σπαρμένα.
Έλα πλέξε μονοπάτια,
με κείνου του αστεριού
που πέφτει την τροχιά,
και στης πεθυμιάς τα όνειρα
πάρε με μια βόλτα χωρίς επιστροφή.
Πάρε με, έλα μ' ένα πινέλο
και λίγη μπογιά,
κόκκινη κίτρινη πράσινη γαλάζια,
ηδονές κι αναστενάγματα
να ζωγραφίζουμε στους τοίχους.
Να γίνει η πόλη έρωτας...

{Χριστίνα Σαββατιανού}

Από vicky_lav @ Τετάρτη, 4 Απριλίου 2007 8:55 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Ασκημούλα μου,
είσαι σαν αχτένιστο κάστανο.
Ομορφούλα μου,
είσαι όμορφη σαν τον άνεμο.
Αγάπη μου,
σ' αγαπώ, όπως και να 'σαι.

Ασκημούλα μου,
πού είναι κρυμμένα τα στήθια σου;
Κι εγώ θα 'θελα να 'χες
δυο φεγγάρια για στήθη.
Ομορφούλα μου,
λουλούδι το λουλούδι
αστέρι το αστέρι
κύμα το κύμα
έχω μετρήσει το σώμα σου.

Ασκημούλα μου,
σ' αγαπώ για τη χρυσή τη μέση σου.
Ομορφούλα μου,
σ' αγαπώ για μια ρυτίδα στο μέτωπό σου.
Αγάπη μου,
σ' αγαπώ, όπως και να 'σαι...


{Δημήτρης Ψαριανός}

Από vicky_lav @ Τετάρτη, 4 Απριλίου 2007 8:53 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Είναι κάτι νύχτες, που τα αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά.
Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου.
Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν.
Ακόμα κι οι πέτρες.
Και τα ξερά κλαδιά.
Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου.
Κι έρχεται ακάλεστη.
Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα,να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις.
Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ούτ' ένα λουλουδάκι.
Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει.
Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της.
"Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;"
Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα.
Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά.
Που λιώνει το φεγγάρι.
Που όλα σιγοτραγουδούν.
Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά,
το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς.
Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.


Αλκυόνη Παπαδάκη.

Από vicky_lav @ Τρίτη, 3 Απριλίου 2007 8:30 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Όταν τα δάκρυα κυλούν βουβά και θολώνουν τη ματιά μου
Τότε είναι που μου λείπεις,
μέρα και νύχτα δίχως τελειωμό μια σκέψη προβάλει μονάχα
Ω! να ξέρες πόσο μου λείπεις!

Σαν τη βροχή που πέφτει αργά και νοτίζει τη θύμησή σου
Στο καθρέφτη του μυαλού μου που θολώνει όταν νιώθω
πόσο μου λείπεις!

Μου λείπεις χωρίς να το ξέρεις, χωρίς ν' αντιλαμβάνεσαι κάτι
Παρά μόνο η θλίψη στο βλέμμα και η σιωπή
Που λένε πολλά αν το προσέξεις και τότε θα καταλάβεις
Πόσο μου λείπεις!

Από vicky_lav @ Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2007 11:18 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Από vicky_lav @ Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2007 2:02 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Aσε το χέρι σου απαλά
μες το δικό μου κι έλα
γύρε στον ωμο μου ξανά
μες στις νύχτιάς την τρέλλα
και η φωνή σου αντίλαλους
μες την ψυχή να κάνει
μέσα σε χρόνους δύσκολους
τους φόβους να σκοτώνει.

Κι όταν μου λές πως μ'αγαπάς
με ελπίδα να με ντύνει
σαν να'ναι μήνυμα χάρας
την πίκρα μου που σβήνει
λές κι είναι ψίθυροι καρδιάς
κι απόμακρο λιμάνι.

Και γύρω μας να παίζουνε
ο ουρανός και τα άστρα
και όνειρα θα χτίζουμε
και φωτεινά παλάτια
που μέσα εκεί θα κατοικεί
αυτή η μεγάλη αγάπη
που χρόνια τώρα καρτερεί
να βρεί ενα λιμάνι.

Στην άκρη τις ακρογιαλιάς
το κύμα θα γελάει
και το τραγούδι της χαράς
την θλίψη θα σκορπάει
σαν θα μου λές πως μ'αγαπάς
ξάφνου θα μου μιλάει
μέσα στα χρόνια της φωτιάς
θα μου χαμογελάει.

Από vicky_lav @ Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2007 2:01 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Έχεις να πεις πολλά
το βλέπω στη ματιά σου
δεν σε γνωρίζω κι όμως
νιώθω την καρδιά σου
Σ΄ έχουν πληγώσει δεν μπορείς
φοβάσαι ν΄ αγαπήσεις
και σε πλανόδιους εραστές
δεν δίνεις εξηγήσεις

Άσε με να ΄ρθω κοντά σου
να σταθώ στη μοναξιά σου
δεν αξίζει να ΄σαι μόνη στη ζωή
Άσε με να ΄ρθώ μαζί σου
και θα λύσω τη σιωπή σου
τ΄ όνειρο να ζήσουμε μαζί

Έχεις να πεις πολλά
τ΄ ακούω στη σιωπή σου
δεν σε γνωρίζω κι όμως
νιώθω την ψυχή σου
Γύρνα την πλάτη στα παλιά
που σ΄ έκαναν να κλάψεις
με της αγάπης τα φτερά
ξανά για να πετάξεις

Άσε με να ΄ρθω κοντά σου
να σταθώ στη μοναξιά σου
δεν αξίζει να ΄σαι μόνη στη ζωή
Άσε με να ΄ρθώ μαζί σου
και θα λύσω τη σιωπή σου
τ΄ όνειρο να ζήσουμε μαζί

Από vicky_lav @ Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2007 2:01 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Πόσο σ' αγαπώ και υποφέρω
πως να στο πω δεν ξέρω
μήπως με πληγώσεις φοβάμαι
τις νύχτες άλλο δεν κοιμάμαι.

Όνειρο είσαι που 'γινες δικό μου
εικόνα είσαι σφηνωμένη στο μυαλό μου
κι αυτή είναι που με τρελαίνει
την καρδιά μου παύει ν' ανασαίνει.

Κάθε τόσο η ματιά μου σε γυρεύει
τις κινήσεις σου να βλέπει πώς λατρεύει
κι όμως να σου μιλήσω πώς φοβάμαι
το χέρι να σου δώσω και να πάμε

εκεί που ο χρόνος δεν υπάρχει
εκεί που ο χώρος είναι το παντού
εκεί που η ψυχή δεν θα 'ναι πια μονάχη
δεν θα 'σαι ένα παιχνίδι του μυαλού.

Πώς να σε κάνω να μ' αγαπήσεις
πώς δίπλα μου αιώνια να ζήσεις
αν δεν μ' αγαπάς όπως κι εγώ
με τη σκέψη σου μόνο ναυαγώ.

Είναι λοιπόν αυτές οι μικρές ώρες
που στα όνειρα μου θέλω να χαθώ,
είναι αυτές οι μικρές μπόρες
που δίπλα σου θέλω να βρεθώ,

να χαθώ στην αγκαλιά και στα φιλιά σου
να χαϊδέψω τα μυρωμένα λιτά μαλλιά σου
στο βλέμμα σου να χαθώ και μόνο
αιώνια τότε θα πάγωνα το χρόνο...

Από vicky_lav @ Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2007 1:59 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Κλείστηκα στο δάσος της σιωπής
κι έχω μονάχα συντροφιά τις αναμνήσεις
που μου γυρίζουνε το σήμερα στο χθες
Τι ευτυχία λέει, ακόμα να με θες

Αγαπώ τη ζωή για το χθες
και το αύριο που με πάει στο τότε
Κι η ελπίδα είναι αν θες
που το αύριο θα ζήσω στο τότε

Κλείστηκα στο θέατρο σκιών
και παίζεται όποιο έργο μου αρέσει
Κι αυτό που κάνει τη ζωή μου πιο γλυκιά
είναι του χρόνου το ταξίδι στα παλιά

Αγαπώ τη ζωή για το χθες...

Από vicky_lav @ Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2007 1:58 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

θέλω να σου μιλήσω μα τρέμει η φωνή μου
λες κι αγαπάω πρώτη φορά στη ζωή μου
θέλω να τραγουδήσω μα δε μ 'αφήνει το δάκρυ
αχ αγάπη, αγάπη, αγάπη

θέλω να σου μιλήσω μα τρέμει η φωνή μου
λες κι αγαπάω πρώτη φορά στη ζωή μου
θέλω να τραγουδήσω μα δε μ' αφήνει το δάκρυ
αχ αγάπη, αγάπη, αγάπη

θέλω να σου μιλήσω κι έχω στο νου μου χιλιάδες σκέψεις
όμως μπροστά σε σένα χάνουν το νόημα και οι λέξεις
κι όπως σε αγκαλιάζω και στο κορμί σου φιλιά χαράζω
φεύγεις και μένω μόνος και σου φωνάζω και σου φωνάζω
αχ αγάπη, αγάπη, αγάπη

θέλω να σου μιλήσω μα πάλι σωπαίνω
θέλω να σε χορτάσω μα δε σε χορταίνω
μέσα στα δυο σου μάτια βλέπω τον ήλιο να λάμπει
αχ αγάπη, αγάπη, αγάπη

θέλω να σου μιλήσω μα πάλι σωπαίνω
θέλω να σε χορτάσω μα δε σε χορταίνω
μέσα στα δυο σου μάτια βλέπω τον ήλιο να λάμπει
αχ αγάπη, αγάπη, αγάπη

θέλω να σου μιλήσω κι έχω στο νου μου χιλιάδες σκέψεις
όμως μπροστά σε σένα χάνουν το νόημα και οι λέξεις
κι όταν σε αγκαλιάζω και στο κορμί σου φιλιά χαράζω
φεύγεις και μένω μόνος και σου φωνάζω και σου φωνάζω
αχ αγάπη, αγάπη, αγάπη

Από vicky_lav @ Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2007 1:57 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Άσε με να σε ονειρευτώ μ' έναν δικό μου τρόπο αφού να σ ΄έχω δεν μπορώ άσε με να ονειρευτώ Τα μάτια μου κλείνω την μορφή σου ζητώ ας μην τελειώσει το όνειρο εδώ Την ημέρα προσμένω την φωνή λαχταρώ από εσένα να ακούσω έστω μόνο αυτό Όνειρο μου σε κάνω την καρδιά να ζεστάνω την βραδιά να τρελάνω με το όνειρο αυτό Κι ας πεθαίνω μακριά σου κι ας ποθώ τα φιλιά σου μια χάρη μονάχα ζητώ ΆΣΕ ΜΕ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΤΩ!

Από vicky_lav @ Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2007 1:56 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Ήρθες στη ζωή μου εσύ
κι ο δρόμος μου αλλού μ ΄οδηγεί
να κάνω μια καινούρια αρχή δε φοβάμαι
Πίσω αφήνω ότι πονά
και πάω όπου θέλει η καρδιά
με χέρια ενωμένα σφιχτά περπατάμε

Ένα θα ΄μαστε για πάντα εμείς
δε θα μας χωρίσει κανείς καρδιά μου
Ένα και μαζί θα πάμε μακριά
σ΄ όλα τα ταξίδια εσύ κοντά μου

Αν τολμάς όλα δικά σου θα γίνουν
εκείνα που τόσο αγαπάς
Αν τολμάς όπου θελήσεις και όπου ζητήσεις
στο τέλος θα πας
Ένα θα ΄μαστε για πάντα εμείς
δε θα μας χωρίσει κανείς καρδιά μου

Ήρθες στη ζωή μου εσύ
του έρωτα φινάλε κι αρχή
σου δίνω και ψυχή και κορμί σ΄ αγκαλιάζω
Κράτα με για πάντα εδώ
στα χέρια σου λιμάνι να βρω
στα μάτια σου τον κόσμο εγώ να κοιτάζω

Ένα θα ΄μαστε για πάντα εμείς
δε θα μας χωρίσει κανείς καρδιά μου
Ένα και μαζί θα πάμε μακριά
σ΄ όλα τα ταξίδια εσύ κοντά μου

Από vicky_lav @ Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2007 1:55 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση

Somewhere in my dreams I hear your voice
Whispering gently....into thin air
At the edge of the mountain I close my eyes
Sensing your breathing...feeling you appear there

On the edge of my dreams I see your face
A twin soul......when we share eyes
At the edge of the mountain I catch my breath
Touching our finger tips...mouth goes dry

In the shadows of my dreams I taste your lips
So soft against mine like a warm rain
At the edge of the mountain my heart slows
Sharing our every breath....two hearts don't refrain

In the deepest part of my dreams I feel your touch
Breathless....from the warmth of your skin
At the edge of the mountain I open my eyes
Seeing only clouds....feeling.... within

On the edge of my dreams is where I want to stay
It's there...I'm forever in your arms...safe...sound
At the edge of the mountain I'll remain breathless
For me.....no greater love will ever be found

Will you always be there on the edge of my dreams?
Will you always meet me to the edge of the mountain?

I will wait for you...be there for you....always.

Από vicky_lav @ Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2007 1:53 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ποίηση